Test wieku słuchu

Dlaczego słyszenie wysokich dźwięków słabnie z wiekiem?

W ślimaku maleńkie komórki rzęsate zamieniają dźwięk na sygnały nerwowe, a te odpowiedzialne za wysokie częstotliwości leżą blisko wejścia do ślimaka – dlatego jako pierwsze zużywają się przez hałas i wiek. Z tego powodu niedosłuch związany z wiekiem (presbyacusis) zwykle najpierw dotyka najwyższych częstotliwości. To ten sam powód, dla którego „tony komarowe” w zakresie 15–17 kHz, niemal ultradźwiękowe, z wiekiem znikają najwcześniej.

Jaka jest średnia i co jest dobrym wynikiem?

Wedle tabeli odniesienia osoby po dwudziestce zwykle słyszą do około 17 000–19 000 Hz, pod koniec trzydziestki do 15 000–16 000 Hz, a około pięćdziesiątki do 12 000–14 000 Hz. To zgrubne odwzorowanie ogólnej tendencji do utraty wysokich tonów z wiekiem – różnice indywidualne są duże.

To nie jest wynik badania słuchu. To, czy twoje głośniki lub słuchawki w ogóle odtworzą daną częstotliwość i przy jakiej głośności, zmienia rezultat u tej samej osoby.

Odniesienie częstotliwość – wiek

Dlaczego wyniki tak bardzo różnią się między próbami?

Wyniki zależą tu mocno od jakości głośników lub słuchawek, głośności urządzenia, sposobu obsługi dźwięku przez przeglądarkę i hałasu w tle – potraktuj to jako zabawne oszacowanie, a nie pomiar medyczny. Dla stabilniejszego odczytu spróbuj słuchawek przewodowych w cichym pomieszczeniu.